بازگشت به صفحه نخست

صید ماهی پیرانا

همواره از ماهیگیری به عنوان یک ورزش و یا فعالیتی تفریحی بدم می آمد و به چشم حیوان آزاری به آن می کردم. حتی صید برای خوردن هم اصلا کار دلچسبی برایم نبود اما در مقابل پیشنهاد صید ماهی پیرانا نتوانستم مقاومت کنم. همیشه تصویری از یک ماهی درنده و خطرناک از آن در ذهنم بود و می خواستم از نزدیک آنرا ببینم و نگاهی به آرواره هایش بیاندازم. با کانو به یکی از کانالهای رود Mamori در نزدیکی آمازون رفتیم. یک چوب نازک ولی محکم درخت و دو متر نخ و یک قلاب ساده که کمی قطعات خورد شده گوشت مرغ برای طعمه به آن زدیم کل تجهیزات ما را تشکیل میداد. قلاب را انداختیم و اولین ماهی ۳ دقیقه بعد صید شد. در مجموع نیم ساعت ماندیم و حدود ۲۰ ماهی صید شد که پس از عکاسی رها کردیم. بزرگترین ماهی حدود ۱۸ سانتی متر طول داشت. بر خلاف تصور قبلی من ماهی آرامی بود و به هیچ وجه تقلاهای قزل آلا را پس از صید انجام نمی داد. با مهارتی خاص راهنمای محلی قلاب ها را از دهان ماهی ها خارج می کرد و دوباره در آب رها میکرد.
روز بعد موقع نهار دیدم که روی میز بوفه ماهی پیرانای سرخ شده گذاشته اند. از صاحب لوژ پرسیدم که چرا همان ماهی هایی که دیروز گرفتیم را نیاوردید تا نهار امروز ما بشوند و در جواب گفت برخی مردم محلی تنها درآمدشان همین ماهیگیری است. ما از آنها ماهی می خریم. و من در سکوت فرو رفتم.

۲ نظر در “صید ماهی پیرانا”

  1. رامین پاک نژاد نوشته است:

    برخی مردم محلی تنها درآمدشان همین ماهیگیری است. ما از آنها ماهی می خریم. و من در سکوت فرو رفتم.
    آقای چراغی، اظهار نظر پیش فرد با تجربه ای چون شما کمی سخت است. اما وقتی بیرون از ایران سفر می کنم، بارها و بارها جملاتی را می شنوم که مانند آن لحظه شما فقط در سکوت فرو می روم

  2. انسیه نوشته است:

    تو امازون تجربه اش کردم. باورم نمیشد ماهیگیری اینقدر هیجان داشته باشه

ارسال نظر

 
نام:
ایمیل (نمایش داده نخواهد شد):
وب سایت:


برای جلوگیری از فرستادن هرزنامه،‌کاراکتر های تصویر را در زیر وارد نمایید در صورت ناخوانا بودن اینجا را کلیک کنید
Click to hear an audio file of the anti-spam word