بازگشت به صفحه نخست

در راه افسانه شخصی

فردا پای در راه افسانه شخصی ام می گذارم.
سفری ۸۰ روزه به قلب آمریکای جنوبی. بزرگترین ذخیره گاه حیات کره زمین، آمازون و سپس رویای دور و درازم را دست یافتنی می کنم، گالاپاگوس. جایی که داروین بزرگ بر خاک آن پا گذاشت و بزرگترین راز حیات را پی برد. جایی که سالها رویای دیدنش را داشتم. سال گذشته سفر ماداگاسکار نقطه عطفی در زندگی ام شد و آنقدر نشانه سر راهم گذاشت تا به من بفهماند چگونه باید دنبال افسانه های شخصی ام بروم و اینک خوشحالم که در این راه گام بر میدارم.
چقدر طی این مسیر لذت بخش بود و چه اتفاقات خوبی که رخ داد. چه دوستان عزیزی که یافتم و چه خاطرات خوبی که کنارشان رقم خورد. امروز فکر میکردم که چقدر برای مردن مهیا هستم و نیز برای زندگی.
آری فردا سفر را آغاز میکنم در حالی که نیمی از وجودم را اینجا جا می گذارم و میروم و احتمالا نیمی را آنجا وقتی باز میگردم.
نمیدانم روزی در کجای این کره خاکی رسوب کنم اما میدانم که قطعا آن روز هم در جستجوی افسانه ای دیگر از زندگی ام بوده ام.
یکم بهمن ماه ۱۳۹۳

ارسال نظر

 
نام:
ایمیل (نمایش داده نخواهد شد):
وب سایت:


برای جلوگیری از فرستادن هرزنامه،‌کاراکتر های تصویر را در زیر وارد نمایید در صورت ناخوانا بودن اینجا را کلیک کنید
Click to hear an audio file of the anti-spam word