بازگشت به صفحه نخست

تنهایی آدمها

در میان ازدحام مبهم شهرها
و عبور سراسیمه ی هزار تن آهن
وسط لولیدن مورچه وار انسانها
چه کریه، عریان است
حجم تنهایی آدم ها

بر فراز دورترین قله های دور
وسط هیچ در هیچ بیابان ها
در عمق سکوت جنگل های کور
چه کریه عریان است
حجم تنهایی آدم ها

در چهره بی گناه جنین نازاده
خاطرات تکراری پیر از کار افتاده
و حتی، عاشقانه های دو دلداده
چه کریه عریان است
حجم تنهایی آدم ها

در کهن اساطیر دور و دراز
بند بند شعرهای دفتر سهراب
در غزل های ناب حافظ شیراز
چه کریه عریان است
حجم تنهایی آدم ها

بهمن ۹۴

۱ نظر در “تنهایی آدمها”

  1. بهار نوشته است:

    آدم اینجا تنهاست
    و در این تنهایی، سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست….
    با درود، زیبا و تاثیرگذار بود…

ارسال نظر

 
نام:
ایمیل (نمایش داده نخواهد شد):
وب سایت:


برای جلوگیری از فرستادن هرزنامه،‌کاراکتر های تصویر را در زیر وارد نمایید در صورت ناخوانا بودن اینجا را کلیک کنید
Click to hear an audio file of the anti-spam word